Sence de bu bu kadar kolay mı?Hayat bu kadar kolay mı? Ya da şöyle sorayım hayatı istediğin gibi yaşamak bu kadar kolay mı ?
Bana göre bu hayatta sadece yapmaman gereken şeyleri saptaman gerekir, geri kalanı akışına bırakmalısın, aslında yapman gereken şeyler o akışına bıraktığın anda yapmak istediğin şeylerdir.
Ve bunu anladığında hayatın gerçekten anlamlı ve yaşanması gereken bir şey olduğunu anlarsın.
Eğer bir başkasına göre davranır, hareket eder, onların beğenmesi için yaşarsan bil ki sen sadece bir et parçasısın.Ve karşındaki için senin, seni gerçekten sen yapan özelliklerle ilgilenmediğini anlarsın.O andan itibaren o kişi seni sen olduğun için değil; seni senin dış görünüşü güzel/yakışıklı bir varlık, ve ya söylediklerini yerine getiren bir piyon olarak görür…
#hergünyenibirdost
Susam’ım…Seninle başlamak istedim bu etkinliğe, çünkü bana sokak hayvanlarını sevdiren en büyük varlıksın.
Hikayesinden az da olsa bahsetmek gerekirse;
Ben sanırım o sene 7 yaşındaydım ve ailecek Fethiye’ye tatile çıkmıştık.Otelimizden deniz yaklaşık 10 dakika olduğu için yürüyerek gidip geliyorduk.O sırada yolun kenarında sayılabilecek bir yerde birşey bulmuştum…Henüz yaklaşık 1 aylık sarı tekir bir kedi…Fakat arka iki ayağı ezilmiş, kuyruğu kan içinde karıncalar tarafından işgal edilmişti.Hemen halamın yanına koştum ve onu gösterdim.Halam tereddüt bile etmeden geri dönüp arabayla bizi aldı ve doğruca veterinere gittik.Veterinere gittiğimizde veteriner bize, morelinizi bozmak istemem fakat büyük ihtimalle ölecek, yaşasa bile arka 2 ayağı felç kalacak demişti ve bunların teşhisinin 1 hafta kadar süreceğini…O 1 hafta hayatımda geçen en zor 1 haftadır diyebilirim.O gün gelmişti.Endişeyle içeri girip durumunu sorduk ve bize hiç bir şeyi kalmadan iyileşeceğini söyledi.O an ki duygularımı kolay kolay bir daha yaşayacağımı sanmıyorum.
Ve o artık benim kedimdi.İlk evcil hayvanımdı.Veteriner sağolsun yalnız kalmaması için yanına bir dost daha verdi birlikte 4 yıl kadar yaşadılar fakat o narin kedi dayanamadı ve Zeytin’i yalnız bıraktı.
Ne olursan ol ve kendin ol, bir başkası için asla kendi önceliklerinden ödün verme.Ve bu hayatta farklı olmak için yaşa.Diğerlerinin ne dediği veya ne diyeceğini asla düşünme…
Sence de bu bu kadar kolay mı?Hayat bu kadar kolay mı? Ya da şöyle sorayım hayatı istediğin gibi yaşamak bu kadar kolay mı ?
Bana göre bu hayatta sadece yapmaman gereken şeyleri saptaman gerekir, geri kalanı akışına bırakmalısın, aslında yapman gereken şeyler o akışına bıraktığın anda yapmak istediğin şeylerdir.
Ve bunu anladığında hayatın gerçekten anlamlı ve yaşanması gereken bir şey olduğunu anlarsın.
Eğer bir başkasına göre davranır, hareket eder, onların beğenmesi için yaşarsan bil ki sen sadece bir et parçasısın.Ve karşındaki için senin, seni gerçekten sen yapan özelliklerle ilgilenmediğini anlarsın.O andan itibaren o kişi seni sen olduğun için değil; seni senin dış görünüşü güzel/yakışıklı bir varlık, ve ya söylediklerini yerine getiren bir piyon olarak görür…
